همراه با ما آخرین مطالب تحلیل‌های انرژی را مطالعه کنید

• تحلیل
• انرژی, زیرساخت

در دهه‌های اخیر، توسعه زیرساخت‌های نیروگاهی در ایران یکی از شاخص‌ترین جلوه‌های رشد صنعتی بوده است. ظرفیت تولید برق در سال 1403 به بیش از 94 هزار مگاوات رسیده و شبکه‌ای گسترده از نیروگاه‌های حرارتی، برق‌آبی، تجدیدپذیر و پراکنده را در سراسر کشور شکل داده است. با این حال، این گسترش کمی نتوانسته از بروز ناترازی انرژی جلوگیری کند؛ پدیده‌ای که ریشه در فرسودگی نیروگاه‌ها، وابستگی بالا به سوخت‌های فسیلی، کمبود سرمایه‌گذاری و رشد سریع مصرف برق دارد. راندمان پایین نیروگاه‌های حرارتی و سهم اندک نیروگاه‌های تجدیدپذیر، ظرفیت بالقوه صنعت برق ایران را محدود کرده که نتیجه آن، کاهش تولید صنعتی در زمان‌های اوج مصرف و از دست رفتن فرصت صادرات برق به کشورهای همسایه بوده است. آینده این بخش در گرو اصلاح ساختارها، جذب سرمایه و توسعه فناوری‌های نوین انرژی است.

• تحلیل
• انرژی, زیرساخت

صنعت برق ایران طی دهه‌های اخیر رشد قابل توجهی را تجربه کرده، اما ساختار آن همچنان به طور قابل توجهی متکی بر سوخت‌های فسیلی به‌ویژه گاز طبیعی است. این وابستگی موجب شده است تا شبکه برق کشور در دوره‌های اوج مصرف با مشکل ناترازی مواجه شود و انعطاف‌پذیری لازم برای پاسخگویی به تقاضای آینده را نداشته باشد. در حالی که بسیاری از کشورها با توسعه تجدیدپذیرها سهم قابل توجهی از سبد برق خود را متنوع کرده‌اند. در ایران با وجود برخورداری از ظرفیت‌های بالقوه فراوان در حوزه انرژی خورشیدی و بادی، همچنان سهم اندکی از این ظرفیت‌ها بالفعل شده و روند صعودی مصرف سرانه برق و نیاز روزافزون به برق در بخش‌های مختلف اقتصادی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های انرژی کشور را دوچندان کرده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که تنها با تنوع‌بخشی به منابع تولید، افزایش سهم تجدیدپذیرها و بهبود راندمان نیروگاه‌ها می‌توان امنیت انرژی، کاهش آلایندگی و پایداری شبکه برق ایران را تضمین کرد.

• تحلیل
• انرژی, زیرساخت

صنعت فولاد ایران امروز با چالش‌ها و عدم‌قطعیت‌های مهمی دست به گریبان است که عملکرد و تحقق چشم‌اندازهای آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. معضلاتی نظیر ناترازی انرژی، فرسودگی زیرساخت‌های نیروگاهی و افزایش بهای انرژی، فعالیت فولادسازان کشور را هم از حیث پایداری تولید و هم افزایش بهای تمام شده تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. از این رو، به نظر می‌رسد که تمرکز بر احداث نیروگاه‌های تجدیدپذیر و به طور خاص خورشیدی، ایده سرنوشت‌سازی درمورد تامین پایدار انرژی برای صنعت فولاد باشد. در همین راستا، شرکت فولاد خوزستان با همکاری شرکت مهندسین پیشگامان فولاد جنوب گام‌های مهمی را در راستای احداث و بهره‌برداری از نیروگاه‌های خورشیدی با ظرفیت مجموعا 600 مگاوات برداشته است تا از این رهگذر، بستر مناسب برای تحقق چشم‌اندازهای این هلدینگ عظیم فولادی کشور فراهم آید.

• تحلیل
• انرژی, صنعت

افزایش نرخ حامل‌های انرژی در ایران که به یکی از موضوعات بحث‌برانگیز و مهم در حوزه انرژی و اقتصاد تبدیل شده، در کنار ناترازی‌های فزاینده انرژی، تبعات و آثار سوئی را برای صنایع کشور داشته است. این در حالی است که ایران در زمره بزرگترین دارندگان منابع نفت و گاز جهان قرار دارد و نبود چشم‌انداز و سیاست‌گذاری‌های مشخص برای قیمت‌گذاری انرژی موجب شده است تا امتیاز ویژه انرژی ارزان‌قیمت نسبت به سایر نقاط جهان به فرصتی سوخته برای فعالان بخش معدن و صنایع معدنی کشور تبدیل شود. در واقع یکی از مزیت‌های ویژه توسعه صنایع معدنی و فلزی، امروز به یکی از ریسک‌های تولید تبدیل شده است که تاثیرات آن دامن‌گیر همه ابعاد و جوانب اقتصاد کشور می‌شود.

• تحلیل
• انرژی, ساختمان‌سازی

مصرف انرژی در صنعت ساختمان دارای دو الگوی مهم است؛ مصرف انرژی پس از تکمیل ساختمان و به هنگام بهره‌برداری از آن که با روش‌های مختلفی بهینه‌سازی شده و مصرف انرژی نهفته که در واقع به مرحله تولید مواد اولیه و مصالح ساختمانی، حمل‌ونقل آن‌ها و فرایندهای ساخت‌وساز تعلق دارد. تلاش در راستای کاهش میزان مصرف این نوع انرژی، اثرات مثبت و پردامنه‌ای را نه‌تنها برای صنعت ساختمان، بلکه برای تحقق توسعه پایدار و کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی و انتشار گازهای گلخانه‌ای به همراه خواهد داشت.

• تحلیل
• انرژی, زیرساخت

دسترسی به زیرساخت‌های فیزیکی به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه صنعتی در جهان شناخته می‌شود و سرمایه‌گذاری در این حوزه به ضرورتی انکارناپذیر برای دستیابی به رشد تولید و توسعه پایدار تبدیل شده است. تجربه کشورهای توسعه‌یافته نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری برای توسعه زیرساخت‌های کارآمد، عامل افزایش بهره‌وری، رشد اقتصادی و توسعه صنعتی است و کشورهای چین و هندوستان که از مهمترین بازیگران نوظهور اقتصاد جهانی به شمار می‌آیند، سیاست‌های متنوعی را برای جذب سرمایه بخش خصوصی و دولتی به منظور توسعه سازه‌های زیرساختی از جمله حمل‌ونقل و انرژی اتخاذ کرده‌اند. این در حالی است که سرمایه‌گذاری ناکافی برای توسعه زیرساخت‌ها در ایران، ریشه بسیاری از ریسک‌ها و چالش‌های تحقق برنامه‌های تولید و توسعه است.