همراه با ما آخرین مطالب ‌های اقتصاد جهان را مطالعه کنید

• تحلیل
• آسیا و اقیانوسیه

کشور آسیایی کره‌جنوبی با دارا بودن سه سطح دولتی و 17 زیرمجموعه متشکل از 9 استان، 6 کلان‌شهر و 2 منطقه ویژه با بهره‌مندی از برنامه‌ریزی درست و مطلوب توانسته است در بین بیست کشور نخست اقتصادی جهان قرار گیرد. این کشور با وجود مساحت اندک و منابع محدود، در امر برنامه‌ریزی و آمایش سرزمینی عملکرد موفقی داشته است و الگوی مناسبی برای دیگر کشورها به‌شمار می‌رود. یکی از دلایل موفقیت این کشور در امر برنامه‌ریزی، شناسایی صنایع ارجح بوده است که بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. گزارش حاضر به بررسی برخی ویژگی‌های عمومی و برنامه‌ریزی‌های این کشور می‌پردازد.

• تحلیل
• اتحادیه اروپا

یونان، کشوری با موقعیتی استراتژیک در محل تلاقی اروپا، آسیا و آفریقا، از دیرباز نقشی کلیدی در تجارت دریایی و منطقه‌ای ایفا کرده است. اقتصاد این کشور به‌ویژه پس از بحران بدهی در دهه ۲۰۱۰، مسیر اصلاحات ساختاری و رشد پایدار را در پیش گرفته و باید گفت که تجارت بین‌المللی یکی از محرک‌های اصلی این بازسازی اقتصادی بوده است. صادرات کالاهایی چون فرآورده‌های نفتی، مواد غذایی (مانند روغن زیتون و شراب)، محصولات صنعتی و انرژی، در کنار واردات گسترده در حوزه‌های فناوری، انرژی، و تجهیزات صنعتی، ساختار تجاری یونان را شکل داده‌اند. در سال‌های اخیر، تمرکز بر گسترش زیرساخت‌های بندری و تنوع‌بخشی به شرکای تجاری، جایگاه یونان را در تجارت جهانی تقویت کرده است. این تحولات نشان‌دهنده نقشی رو به رشد برای یونان، نه‌فقط در سطح منطقه، بلکه در کل اتحادیه اروپا و فراتر از آن است.

• تحلیل
• انرژی, زیرساخت

از مدت‌ها قبل انرژی هسته‌ای به عنوان یک منبع انرژی قابل اعتماد و مقرون‌به‌صرفه پذیرفته شده و از آن موقع تاکنون به عنوان مکملی برای انرژی‌های تجدیدپذیر نقش شایان توجهی را در رشد اقتصادی پایدار جهان به نمایش گذاشته است. اگرچه در نگاهی اجمالی به نظر می‌رسد که توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای به دلیل هزینه‌های سرمایه‌ای بالا برای احداث آن‌ها تقریبا دشوار باشد اما از آنجایی که اتکا به منابع انرژی وارداتی را تا حد قابل توجهی کاهش می‌دهد به انتخابی ارجح در اقتصادهای توسعه‌یافته تبدیل شده است و این کشورها همواره برآنند تا استراتژی‌های توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای قابل اعتماد و پایدار را در اهداف کربن‌زدایی خود بگنجانند. البته بررسی‌ها نشان می‌دهد که در برخی اقتصادهای کوچک، پتانسیل مالی محدود، روند توسعه نیروگاه‌های هسته‌ای را برای آن‌ها چالش‌برانگیز کرده است.

• تحلیل
• آسیا و اقیانوسیه, آمریکای شمالی و جنوبی, اتحادیه اروپا

صنایع ستون فقرات رشد و شکوفایی اقتصادی هستند. غالب دولت‌ها با درک این اهمیت و اتخاذ سیاست‌های صنعتی، نقش فعالی در شکل دادن و حمایت از توسعه صنعتی ایفا می‌کنند. «سیاست صنعتی» مجموعه اقدامات و تلاش‌های دولت‌ها برای شکل‌دادن به فضای اقتصادی داخلی کشور است که با هدف قرار دادن صنایع، شرکت‌ها یا فعالیت‌های اقتصادی خاص صورت می‌پذیرد. این امر از طریق طیف وسیعی از ابزارها مانند یارانه‌دهی، مشوق‌های مالیاتی، توسعه زیرساخت‌ها، مقررات حفاظتی و حمایت از فرآیندهای تحقیق و توسعه به دست می‌آید. با این حال در نظام اقتصادی مدرن امروزی مجموعه این سیاست‌ها مخالفان و موافقان خود را دارد. گروهی با بدیهی دانستن اهمیت بازار مخالف و عده‌ای دیگر با اشاره به موارد شکست بازار، ورود دولت به حوزه صنعت را موجه می‌دانند.

• تحلیل
• اتحادیه اروپا

اقتصاد یونان از آستانه قرن بیست‌ویکم با موجی از خوش‌بینی نسبت به ادغام کامل با ساختار اقتصادی اروپا و بهره‌گیری از یارانه‌های اتحادیه، پا به دوره‌ای گذاشت که در ابتدا نشانه‌هایی از رشد پایدار، گسترش مصرف و گشایش‌های مالی در آن دیده می‌شد، اما در پس این شکوفایی، کاستی‌ها در ساختار مالی، وابستگی شدید به واردات و گسترش بی‌رویه بدهی عمومی، زمینه‌ساز بحرانی شدند که در میانه دهه نخست این قرن خود را آشکار کرد و در سال‌های بعد، به یکی از جدی‌ترین بحران‌های اقتصادی منطقه یورو بدل شد. پیامدهای این سقوط، نه فقط در روند تولید ناخالص داخلی، بلکه در نرخ بیکاری، بافت اجتماعی، قدرت خرید و توازن سرمایه‌گذاری‌ها نیز بازتاب شد. با این همه، مسیر طی‌شده در دهه سوم، سرشار از اصلاحات برای بازگرداندن تعادل به بدنه اقتصادی بود؛ مسیری که در آن سهم بخش‌های کلیدی تولید، از صنعت و کشاورزی تا خدمات دستخوش دگرگونی‌های بنیادین شد.

• تحلیل
• اتحادیه اروپا

در حالی که موقعیت استراتژیک ایتالیا در تقاطع اروپا، آسیا و آفریقا توسعه اولیه این کشور را به عنوان مرکز تجارت و بازرگانی در دوران امپراتوری روم و قرون وسطی تسهیل کرد، اما رنسانس ایتالیا از طریق پیشرفت در هنر، علم و تجارت رشد اقتصادی بیشتری را برای این کشور به ارمغان آورد. این در حالی بود که شرایط سیاسی ایتالیا و قدرت‌های منطقه‌ای متعدد، مانع از شکل‌گیری یک اقتصاد ملی واحد شد. علی‌رغم این چالش‌ها، ایتالیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، صنعتی شدن سریعی را تجربه کرد که توسط بخش‌هایی مانند نساجی، ماشین‌آلات و خودروسازی هدایت می‌شد. با این وجود، توسعه اقتصادی در سرتاسر این کشور یکسان نبود، به طوری که مناطق شمالی (صنعتی) از رونق بیشتری نسبت به جنوب (کشاورزی) برخوردار بود. لازم به ذکر است بی‌ثباتی سیاسی، و بوروکراسی سنگین در چند دهه گذشته به عنوان موانعی در پیشرفت اقتصادی این کشور ظاهر شده‌اند.