همراه با ما آخرین مطالب ‌های کشاورزی را مطالعه کنید

• تحلیل
• زراعت و باغداری

آب و انرژی دو مولفه اساسی در بخش کشاورزی به شمار می‌آیند که نقش تعیین‌کننده‌ای در ایجاد ارزش افزوده، امنیت غذایی و توسعه اقتصادی ایفا می‌کنند. کشاورزی به ‌عنوان بزرگ‌ترین مصرف‌کننده منابع آب شیرین جهان، به ‌ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک، نیازمند مدیریت هوشمندانه منابع برای جلوگیری از تشدید بحران آب و افزایش بهره‌وری است. اتخاذ الگوهای کشت مناسب، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین آبیاری، بهبود کیفیت خاک و توسعه گیاهان مقاوم، از مهم‌ترین راهبردهای افزایش تولید به ازای هر واحد آب مصرفی به‌ شمار می‌روند. در کنار آن، انرژی نیز به‌عنوان پیشران کشاورزی مدرن، از پمپاژ آب تا فرآوری محصولات نقشی حیاتی ایفا می‌کند و دسترسی پایدار و کارآمد به آن موجب کاهش هزینه‌ها، ارتقای بهره‌وری، توسعه سامانه‌های گلخانه‌ای و حرکت به‌سوی کشاورزی هوشمند و کم‌کربن می‌شود. روندهای جهانی نشان می‌دهند که کشورها بسته به سطح توسعه، الگوهای متفاوتی در مصرف آب و انرژی دارند؛ اما در مجموع دستیابی به تولید پایدار و ثروت‌آفرین در کشاورزی، در گرو مدیریت پایدار منابع آب، بهبود بهره‌وری انرژی و توسعه فناوری‌های مدرن در این بخش است.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری

افزایش جمعیت، رشد شهرنشینی و تغییر الگوهای تغذیه‌ای، از جمله عواملی به شمار می‌آیند که افزایش تقاضای محصولات دامی را در سال‌های اخیر به همراه داشته‌اند؛ روندی که البته تحت تاثیر مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی قرار دارد. در پاسخ به این تغییرات، بخش دامداری به ‌سوی هوشمندسازی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوینی مانند اینترنت اشیا، سامانه‌های مدیریت هوشمند گله، رباتیک، بیوتکنولوژی و سلامت دیجیتال حرکت کرده است تا از این طریق، بهره‌وری و پایداری خود را ارتقا ببخشد. در مجموع، ترکیب روندهای فناورانه، اقتصادی و جمعیتی، چهره‌ای نو را از دامداری جهانی ترسیم کرده‌اند که بر محور پایداری، بهره‌وری و فناوری استوار است.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری, زراعت و باغداری

تجارت جهانی محصولات کشاورزی، از دیرباز عاملی اساسی در تامین امنیت غذایی و رشد اقتصادی کشورها بوده که در دهه‌های اخیر علاوه بر پشت سرگذاشتن تحولات جغرافیایی گسترده، به یکی از ابزارهای موثر در معادلات ژئوپلیتیکی جهان نیز تبدیل شده است. در واقع کشورهای صادرکننده غلات و محصولات اساسی، از این مزیت به‌عنوان اهرم فشار سیاسی و اقتصادی بهره می‌برند؛ نمونه بارز آن جنگ روسیه و اوکراین است که اختلال در صادرات منطقه دریای سیاه، موجب جهش شاخص جهانی قیمت غذا (FFPI) در سال ۲۰۲۲ شد. همچنین در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۱، افزایش قیمت جهانی مواد غذایی در نتیجه عواملی مانند خشکسالی در روسیه و گسترش تولید سوخت‌های زیستی از غلات، بحران‌هایی را در بازار جهانی غذا ایجاد کرد. این تحولات نشان می‌دهد کشاورزی و تجارت مواد غذایی، نه‌تنها محرک رفاه اقتصادی، بلکه یکی از مولفه‌های قدرت و رقابت ژئوپلیتیکی در قرن بیست‌ویکم نیز به‌شمار می‌رود.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری, تولید، هزینه و درآمد ملی, جنگلداری, زراعت و باغداری

کشاورزی یکی از قدیمی‌ترین فعالیت‌ها در طول تاریخ بشر به شمار می‌آید. در گذشته، این بخش فقط تامین‌کننده مواد غذایی و مایحتاج روزمره انسان به شمار می‌آمد، اما امروز کشاورزی به یک فعالیت مهم اقتصادی در جهان مبدل شده است که بخشی از درآمدهای یک کشور را به خود اختصاص می‌دهد. بررسی‎ها نشان می‌‎دهد که پیشرفت امروز کشورهای توسعه‌یافته از رشد بخش کشاورزی نشئت گرفته است. ایران نیز در زمره کشورهایی درحال‌توسعه است که پتانسیل بالایی در این بخش دارد. با توجه به اهمیت مقوله امنیت غذا، سرمایه‌گذاری‌ها برای ارتقای بهره‌وری و رشد تولید در بخش کشاورزی امری ضروری به حساب می‌آید. کشاورزی، به عنوان یک صنعت مادر، به طور مستقیم و غیرمستقیم با صنایع دیگر نیز در ارتباط است. بنابراین توسعه این بخش، ضمن ارتقای سطح درآمدهای ملی، منجر به رشد و توسعه سایر صنایع وابسته می‌شود.

• تحلیل
• زراعت و باغداری

در حالی که آلمان به عنوان یک کشور صنعتی در عرصه جهانی ظاهر شده، اما همچنان کشاورزی تشکیل‌دهنده بخش قابل توجهی از اقتصاد این کشور است. شرایط متنوع آب و ‌هوایی در مناطق مختلف موجب شده است که این کشور قابلیت تولید طیف وسیعی از محصولات کشاورزی از جمله غلات، میوه، سبزیجات، لبنیات و ... را داشته باشد. آلمان به عنوان بزرگ‌ترین تولید‌کننده غلات اروپا سالیانه بخش قابل توجهی از گندم و جو تولیدی را به کشورهای فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و ... صادر می‌کند. با این حال این کشور به عنوان یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان، محصولات مختلفی از جمله سبزیجات، گوشت و دانه‌های روغنی را از کشورهای دیگر وارد می‌کند.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری

ترکیه یکی از معدود کشورهای جهان است که از پتانسیل بالایی در توسعه صنایع دام‌وطیور و شیلات برخوردار است. تا پیش از آغاز هزاره سوم، صنایع تولیدات حیوانی در این کشور از وضعیت چندان مطلوبی برخوردار نبود. اما از سال‌های 2001 و 2002 به بعد و انعقاد قرارداد «Stand-by» میان ترکیه و صندوق بین‌المللی پول و همچنین رسمیت یافتن موضوع الحاق ترکیه به اتحادیه اروپا، صنایع دام‌وطیور و شیلات این کشور در یک روند صعودی پرشتاب قرار گرفت. بررسی آمارها گویای آن است که طی سال‌های 2009 تا 2022، تعداد دام‌ها و طیورهای ترکیه به ترتیب تقریبا دو و یک‌ونیم برابر شده است. همچنین تعداد آبزیان این کشور نیز در بازه زمانی 2013 تا 2022، بیش از دو برابر شده است. با توجه به کاربردی که مصرف فلزات در زمینه توسعه ظرفیت تولید دام، طیور و آبزیان دارند، برآوردهای صورت‌گرفته حاکی از آن است که در طول سال‌های 2009 تا 2022، مجموع ارزش فلزات فولاد، آلومینیوم و مس به کاررفته در احداث زیرساخت‌های لازم برای پرورش دام، طیور و آبزیان رشد 150 درصدی را تجربه کرده است.