همراه با ما آخرین مطالب ‌های کشاورزی را مطالعه کنید

• تحلیل
• زراعت و باغداری

در حالی که کشاورزی در کره‌جنوبی مجموعه‌ای از انعطاف‌پذیری، نوآوری و تعهد به تامین نیازهای غذایی داخلی را نشان می‌دهد به رشد اقتصادی این کشور نیز کمک می‌کند. علی‌رغم محدودیت زمین‌های قابل کشت به دلیل مساحت کوهستانی، کره‌جنوبی روش‌ها و فناوری‌های کشاورزی پیشرفته‌ای را برای به حداکثر رساندن بهره‌وری به‌کارگرفته است. به طوری که امروزه بخش کشاورزی نقش مهمی در اقتصاد و تامین غذای این کشور دارد و طیف متنوعی از محصولات از جمله برنج، جو، گندم، ذرت و همچنین میوه‌ها و سبزیجات مختلف را تولید می‌کند و دولت کره‌جنوبی فعالانه از کشاورزان این کشور از طریق یارانه‌ها، طرح‌های تحقیق و توسعه و بهبود زیرساخت‌ها حمایت می‌کند. علاوه بر این، کره‌جنوبی از شیوه‌های کشاورزی پایدار برای به حداقل رساندن اثرات زیست‌محیطی و در عین حال تضمین محصولات با کیفیت بالا استقبال کرده است.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری, تولید، هزینه و درآمد ملی, جنگلداری, زراعت و باغداری

صنعت کشاورزی، به لحاظ دارا بودن قابلیت‌ها و ظرفیت‌های شایان توجه در رشد و توسعه اقتصادی کشورها، از اهمیت بالایی برخوردار است و یکی از مهم‌ترین منابع درآمد کشورهای درحال‌توسعه به شمار می‌آید. با توجه به اینکه در سال‌های اخیر نفت منبع اصلی درآمدهای ملی کشور بوده و هم‌اکنون درآمدزایی این بخش به سبب وجود تحریم‌ها بسیار محدود شده است، توسعه تولید محصولات کشاورزی می‌تواند به میزان قابل ملاحظه‌ای از وابستگی اقتصاد کشور به درآمدهای نفتی بکاهد. با نگاهی به ارزش افزوده بخش کشاورزی و دامپروری کشور و مقایسه سهم آن از اقتصاد با میزان جهانی،‌ به‌آسانی می‌توان دریافت که این بخش با جایگاه اصلی خود بسیار فاصله دارد. بر اساس بررسی‌ها، بخش کشت محصولات و باغداری سهم بالاتری را در تولید ناخالص داخلی کشور دارد، اما به سبب ارزش ستانده بالای بخش دامپروری، این بخش بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

• تحلیل
• زراعت و باغداری, صنایع کالای مصرفی عمومی

تکامل زنجیره‌های غذایی جهان در چند دهه گذشته جریان یکپارچه‌ای از مواد غذایی را برای کشورها مهیا ساخته است که عمدتا کشورهای با منابع محدود، از طریق جریان‌های تجاری به محصولات غذایی و کشاورزی مورد نیاز خود دسترسی پیدا می‌کنند. براساس آمارها، امروزه برخی از کشورهای اتحادیه اروپا در کنار ایالات متحده آمریکا، برزیل، کانادا و مکزیک بازیگران مطرح در زنجیره‌های غذایی جهانی مانند لبنیات، گوشت، قهوه و ... به شمار می‌روند. در حالی که نقش برخی کشورهای اروپای شرقی از جمله روسیه و اوکراین نیز در صادرات غلات و دانه‌های روغنی حائز اهمیت است، با این حال، درگیری ژئوپلیتیکی میان این دو کشور چالش‌های قابل توجهی را در شبکه به هم پیوسته عرضه مواد غذایی در جهان به وجود آورده و سطوح ناامنی غذایی در جهان را به ویژه در کشورهای شمال آفریقا بیش از پیش تشدید کرده است.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, جنگلداری, زراعت و باغداری

بخش کشاورزی هند در دهه‌های اخیر با گذار از ساختار سنتی به نظامی فناورانه و صادرات‌محور، جایگاهی راهبردی در اقتصاد ملی یافته است. این بخش در حال حاضر بیش از 350 میلیارد دلار درآمد ایجاد می‌کند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۵ این ارقام به 650 تا 800 میلیارد دلار برسند. محصولاتی همچون غلات به ویژه گندم و برنج، گوشت دام و پرندگان، شیر و لبنیات و ...، از جمله محصولات مهم کشاورزی هندوستان به شما می‌روند که بیش از 80 درصد از ارزش تولید این بخش را به خود اختصاص داده‌اند. پنج مزیت رقابتی شامل بازار مصرف بزرگ، هزینه تولید پایین، زیرساخت دیجیتال گسترده، نوآوری فناورانه و تنوع بالای مواد خام، پایه رشد آینده کشاورزی در این کشور محسوب می‌شوند. هدف‌گذاری هند، افزایش سهم کشاورزی در صادرات، رشد پایدار درآمد روستایی و تبدیل شدن به یکی از سه قدرت برتر کشاورزی جهان است؛ مسیری که با سرمایه‌گذاری و نوآوری مستمر، به توسعه‌ای پایدار و فراگیر منتهی خواهد شد.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری, جنگلداری, زراعت و باغداری

بخش کشاورزی روسیه، با وجود سهم محدود زمین‌های قابل کشت (حدود ۷ درصد از مساحت کشور)، نقشی اساسی در اقتصاد ملی دارد. طی سه دهه اخیر، ارزش تولید محصولات کشاورزی و دامی روندی افزایشی را تجربه کرده و به طور عمده از سال ۲۰۱۴ به بعد رشد قابل توجهی داشته است. دامداری با سهم ۶۲ درصدی، مهم‌ترین زیر‌بخش است و پس از آن نیز غلات، حبوبات و دانه‌های روغنی به‌ویژه گندم و آفتابگردان قرار دارند. در مورد چشم‌انداز آینده این بخش نیز باید گفت که با وجود چالش‌هایی چون اقلیم سرد، تغییرات آب‌و‌هوایی و فرسایش خاک، توسعه فناوری‌های نوین و گسترش بازارهای صادراتی، آینده‌ای امیدوارکننده برای کشاورزی روسیه ترسیم کرده‌اند.

• تحلیل
• پرورش دام و طیور, پرورش ماهی و ماهیگیری, جنگلداری, زراعت و باغداری

کشاورزی در استرالیا نه‌تنها ستون مهمی از اقتصاد ملی، بلکه یکی از بازیگران کلیدی در تامین امنیت غذایی جهان نیز به شمار می‌رود. با وجود کاهش تعداد مزارع طی سه دهه اخیر در این کشور، بهره‌وری بالا از کاهش تولید جلوگیری کرده و در نتیجه موجب رشد ارزش تولید شده است. این بخش حدود 2.4 درصد از تولید ناخالص داخلی و 2.2 درصد از اشتغال ملی استرالیا را در سال 2023 به خود اختصاص داد و جایگاه استرالیا را به عنوان برترین صادرکنندگان گوشت، غلات و دانه‌های روغنی در دنیا تعالی بخشید. آینده‌ کشاورزی در استرالیا تا سال ۲۰۳۰، برایند فرصت‌هایی همچون کشاورزی دیجیتال، نوآوری و گسترش بازارهای آسیایی و چالش‌هایی مانند تغییرات اقلیمی، کمبود منابع آب و رقابت جهانی است و پیش‌بینی‌ می‌شود که ارزش تولید ناخالص این حوزه در سال 2030 به 70 میلیارد دلار برسد؛ هدفی که دور از دسترس نیست و در صورت تخصیص سرمایه و اتخاذ سیاست‌های حمایتی تحقق خواهد یافت.