پیمان شوریابی

• یاد‌داشت
• معدن

حرکت اقتصاد ایران به سمت حذف نظام چندنرخی ارز، یکی از مهمترین اصلاحات ساختاری در حوزه سیاست‌گذاری کلان به شمار می‌آید که می‌تواند مناسبات تولید، تجارت و سرمایه‌گذاری را بر پایه شرایط واقعی بازار تعریف کند. سیاست تک‌نرخی شدن ارز با هدف کاهش رانت، افزایش شفافیت و ارتقای کارایی در تخصیص منابع طراحی شده است، اما در کوتاه‌مدت پیامدهایی مانند افزایش هزینه تولید، فشار بر نقدینگی بنگاه‌ها و انتقال شوک به قیمت نهاده‌های کلیدی را به همراه دارد. در چنین بستری، صنعت فولاد، بیش از سایر صنایع در معرض آثار دوگانه این سیاست قرار می‌گیرد؛ سیاستی که موفقیت آن در ثبات پولی و وجود ابزارهای جبرانی و پوشش ریسک معنا پیدا می‌کند.