با تحلیل‌های‌ما، مطمئن تصمیم بگیرید...

توسعه شهرنشینی و صنعتی شدن شهرها چالش‌های زیست‌محیطی فراوانی را برای شهروندان پدید آورده است. از این رو، در عصر حاضر، اهمیت و تاثیر فضای سبز بر جنبه‌های مختلف زندگی انسان بر کسی پوشیده نیست. به همین دلیل، ایجاد و توسعه فضای سبز یکی از زیرساخت‌های مهم شهری به حساب می‌آید. با توجه به اینکه سلامت جسمی و روانی انسان یکی از دغدغه‌های جوامع بشری به شمار می‌آید و توسعه فضای سبز راه‌حلی موثر در این حوزه محسوب می‌شود، توسعه فضای سبز یکی از بخش‌های مهم در اجرای برنامه‌ریزی‌های شهری است. این امر، علاوه بر افزایش سطح رفاه زندگی شهروندان، بر زیبایی سیمای شهر نیز تاثیر بسزایی دارد.

پیکربندی جوامع امروزی اساسا بر اساس محصولات معدنی فلزی و غیرفلزی بنا شده‌ است و این محصولات در تمام حوزه‌ها، به‌خصوص در عرصه صنعت، بسیار اهمیت دارند. از آنجا که تولیدات صنایع فلزات اساسی و محصولات معدنی غیرفلزی به نوعی در ساخت و فرایند تولید اغلب کالاها کاربرد دارند، این صنعت می‌تواند محرکی برای توسعه صنایع دیگر باشد. امروزه انتظار می‌رود که با رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی، تقاضای جهانی محصولات معدنی فلزی و غیرفلزی افزایش یابد. با توجه به اینکه ایران از مزیت‌های نسبی برای تولید محصولات این صنایع برخوردار است، توسعه این صنایع می‌تواند تاثیر بسزایی در رشد اقتصادی و به دنبال آن، افزایش رفاه و بهبود کیفیت سطح زندگی افراد جامعه داشته باشد.

تمایل انسان به افزایش کارایی فرایند شست‌وشو، در کنار لزوم صرفه‌جویی زمانی بیشتر، موجب شد تا تفکر اختراع ماشینی برای شست‌وشوی لباس و سپس ظروف آشپزخانه شکل بگیرد. با گذشت زمان، این اختراعات تکامل یافتند و با قیمت ارزان‌تری عرضه شدند. ماشین‌های لباس‌شویی و ظرف‌شویی، که در ابتدا فقط به ثروتمندان و طبقات مرفه جوامع اختصاص داشتند، به‌مرور در اختیار عموم مردم قرار گرفتند. در حال حاضر ماشین‌های شست‌وشو به یکی از ملزومات زندگی تبدیل شده‌اند و با بالاترین تکنولوژی‌های روز دنیا، در بِرندهایی مختلف عرضه می‌شوند. در ایران نیز در سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای در حوزه تولید ماشین‌های لباس‌شویی و ظرف‌شویی انجام شده است.

در طول چهل سال گذشته، صنعت برق کشور روندی پرشتاب و موفقیت‌آمیز را در زمینه توسعه شبکه‌های انتقال و توزیع برق طی کرده است، به طوری که به رغم خرابی‌ها و آسیب‌های ناشی از جنگ، امروز شبکه توزیع و انتقال برق در بخش اعظم کشور گسترده شده و کمتر روستایی از این نعمت محروم مانده است. تولید سیم و کابل و تجهیزات توزیع و کنترل برق یکی از موارد مهم در توسعه شبکه‌های برق به شمار می‌آید. با توجه به سابقه و تجارب درخشان فعالان این صنعت و نیز منابع مس و آلومینیوم موجود در کشور، ایران از مزیت‌های رقابتی فراوانی در این حوزه برخوردار است که با تمرکز بر آن‌ها می‌تواند در مسیر توسعه صادرات تجهیزات فوق گام بردارد.

صنعت کشاورزی یکی از زیرساخت‌های مهم اقتصادی کشورها به شمار می‌رود. تجربه نشان داده است که بهره‌گیری از سیستم‌های مکانیزه در بخش زراعت و تجهیزات مناسب در سایر بخش‌های صنعت کشاورزی نقش بسزایی را در توسعه این بخش ایفا می‌کند. با توجه به رشد جمعیت و پیشرفت‌های سریع تکنولوژی، تجهیزات و ماشین‌آلات صنعت کشاورزی نیز به سرعت متحول می‌شود و همواره تجهیزات جدیدتری برای سهولت در انجام فعالیت‌های کشاورزی، دامپروری، پرورش آبزیان و جنگلداری مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ساخت واحدهای پرورش حیوانات، تجهیزات، ماشین‌آلات و ملزومات کشاورزی، فلزات نقش پررنگی را ایفا می‌کنند. ویژگی‌هایی نظیر استحکام و مقاومت در برابر خوردگی، ضربه و سایش موجب شده‌اند تا فلزات در این بخش مورد توجه قرار بگیرند که این مسئله از جنبه‌های مختلفی بر بازار فلزات کشور اثرگذار است.

در فضای اقتصادی امروز که کشورهای منطقه به دنبال جذب تکنولوژی و توسعه و تحول زیرساخت‌های صنعتی بر‌اساس الزامات جدید جهانی مانند تولید فلزات سبز، در حال کسب جایگاه‌های متفاوت در زنجیره‌های ارزش و بازارهای جهانی هستند، موقعیت ایران در نقطه‌ای حساس قرار گرفته است. طی سال‌های گذشته فرصت‌های ارزشمند بهره‌گیری از ظرفیت‌های جغرافیایی و تجاری، کمتر از آنچه شایسته بوده مورد استفاده قرار گرفته است؛ در حالی که همین کشورها اکنون به تولیدکنندگان مدرن محصولات فلزی و صنعتی تبدیل شده‌اند و سهم خود را در زنجیره‌های ارزش به سرعت گسترش می‌دهند. تصویر «نقشه مچاله‌شده جهان» روی جلد استعاره‌ای از همین وضعیت است؛ به جهانی که زمانی گستره‌ای از فرصت‌های در دسترس‌ برای تجارت، همکاری و توسعه بود، توجهی در خور نشد و اکنون به دلیل سال‌ها بی‌توجهی، برای ایران محدود و پیچیده به نظر می‌رسد. این تصویر انتخابی مهم بر سر یک «دوراهی» را بازتاب می‌دهد؛ تغییر ریل و حرکت به سوی ارتباط موثر با دنیا و حضور فعال در اقتصاد جهانی یا ادامه مسیر گذشته که به تدریج نه‌تنها امکان گسترش بازارها را محدود می‌کند بلکه جایگاه موجود را نیز تضعیف خواهد کرد.