با تحلیل‌های‌ما، مطمئن تصمیم بگیرید...

رشد و توسعه صنایع دریایی در ایران، علاوه بر ایجاد ارزش افزوده برای کشور، می‌تواند محرکی برای رشد بخش اعظمی از زنجیره تامین دیگر صنایع، همچون صنایع فلزی و صنایع تولیدکننده تجهیزات و ماشین‌آلات باشد. حتی رشد این صنایع به توسعه شرکت‌های خدماتی در بخش حمل‌ونقل دریایی نیز، به واسطه بهبود دسترسی به تامین قطعات و شناورها، کمک می‌کند. این در حالی است که توسعه فعالیت حمل‌ونقل دریایی، خود تقاضایی برای فلزات از محل قطعات یدکی و تجهیزاتی همچون جابه‌جاکننده‌ها و کانتینر ایجاد می‌کند. پتانسیل بالای ایران برای رشد این صنایع، به دلیل سهم بالای مرزهای آبی و فعالیت‌های صنعتی فراساحلی همچون استخراج نفت، می‌تواند نقش این صنایع را بسیار پررنگ‌تر کند.

ایران از پتانسیل‌های مناسبی برای تولید انواع کالاهای مصرفی بادوام و نق‌ش‌آفرینی در بازارهای بزرگ این محصولات برخوردار است، با این حال سهم کالاهای مصرفی بادوام از اقتصاد و صادرات کشور بسیار کمتر از ظرفیت‌های بالقوه موجود است. این کالاها در انتهای زنجیره‌های ارزش قرار گرفته و تولید آن‌ها میتواند اثرات مثبت فراوانی را برای اقتصاد کشور به دنبال داشته باشد. به علاوه با توجه به فلزی بودن اغلب این محصولات، رشد تولید آن‌ها می‌تواند تحول بزرگی را در مصرف فلزات کشور ایجاد کند. تصویر رادیوی قدیمی روی جلد نمادی از شرایط کلی این صنعت است که تنها به موج کوتاه متصل شده است و قادر به دسترسی کامل به بازارهای بین‌المللی و استفاده از فرصت‌های موجود نیست.

تحولات بزرگ جمعیتی و فرهنگی جهان، رشد سریع صنایع و افزایش جمعیت شهرنشین نیاز به تجهیزات و زیرساخت‌های جدید، مدرن و کارآمد دارد. زیرساخت‌ها‌ به منظور رفع نیازهای صنعتی و اجتماعی و تسهیل و بهبود رفاه احداث می‌شوند و از جنبه‌هایی گوناگون بر اقتصاد و توسعه صنعتی کشورها تاثیرگذارند. اتخاذ سیاست‌های مناسب به منظور افزایش تولید و توسعه تجهیزات زیرساختی، علاوه بر تامین نیازهای داخلی که منجر به توسعه کشور و اشتغال‌زایی می‌شود، در صادرات نیز می‌تواند موثر باشد. به‌علاوه، از آنجا که اغلب تجهیزات زیرساختی از جنس فلزاتی نظیر فولاد، آلومینیوم و مس ساخته می‌شوند، توسعه تولیدات این عرصه عاملی اثرگذار بر بازار فلزات کشور خواهد بود.

طرح روی جلد، تصویر «ماشین دودی» به عنوان نمادی از صنایع ریلی کشور است. ماشین دودی نام نخستین قطار بین‌شهری ایران بود که تهران را به ری متصل می‌کرد. این قطار به دلیل انتشار بخار آب از دودکش آن، در بین عامه مردم به این نام شهرت یافت. می‌توان بهره‌برداری از این قطار در سال ۱۲۶۱ خورشیدی را سرآغاز ورود صنعت ریلی به کشور دانست. صنعتی که اگرچه امروز با چالش‌های بسیاری ازجمله تحریم‌ها، عدم دسترسی به تکنولوژی‌های روز و توسعه‌نیافتگی زیرساخت‌ها دست به گریبان است اما توانسته است در سال‌های اخیر بدون توقف در مسیر تامین نیاز داخلی کشور حرکت ‌کند. مسیری که در دورنمای آن توسعه حمل و نقل ریلی، به‌ عنوان زیرساخت اساسی توسعه صنعتی کشور دیده می‌شود.

زیرساخت‌ها سنگ‌بنای یک جامعه مدرن هستند. نقش زیرساخت‌ها در هدایت و توسعه اقتصادی یک کشور انکارناپذیر است. برخورداری از زیرساخت‌های موثر و کارآمد نه‌تنها باعث پیشرفت و صنعتی شدن کشور می‌شود، بلکه کیفیت زندگی مردم را نیز بهبود می‌بخشد. لازمه تحقق این مسئله، سیاست‌گذاری مناسب در حوزه تولید و تامین تجهیزات زیرساختی است. بنا به نوع زیرساخت، تجهیزات آن‌ها نیز متفاوت است و هرکدام ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند. به نظر می‌رسد که به سبب اهمیت یافتن مسئله زیرساخت‌ها، در سال‌های اخیر برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای در زمینه توسعه و احداث  واحد‌های تولیدکننده تجهیزات زیرساختی شده است. بدیهی است که احداث کارخانه‌ها و واحدهای صنعتی فعال در حوزه تجهیزات زیرساخت تقاضای قابل توجهی از مصرف فلزات را به دنبال دارد.

با پیشرفت روزافزون صنایع و رشد جمعیت جهان، پیش‌بینی می‌شود که تقاضای جهانی برای مصرف سیم و کابل نیز افزایش ‌یابد. با توجه به این مسئله، برنامه‌ریزی مناسب در جهت توسعه واحدهای فعال در عرصه تولید سیم و کابل زمینه‌ مناسبی را برای توسعه صادرات و ارزآوری به کشور فراهم آورده است و گامی موثر در بهبود اقتصاد کشور به شمار می‌رود. احداث و بهره‌برداری از واحدهای فعال در زمینه تولید سیم و کابل، در کنار تاثیرات آن بر توسعه اقتصادی کشور، تقاضای قابل‌ملاحظه‌ای را برای مصرف فلزات مختلف از جمله فولاد، آلومینیوم و مس ایجاد کرده است و محرکی برای بازار فلزات محسوب می‌شود.