با تحلیل‌های‌ما، مطمئن تصمیم بگیرید...

در تاریخ اقتصاد معاصر، نمونه‌های فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد مسیر ترقی و تعالی کشورها از دل ظرفیت‌ها و شایستگی‌های انسانی آن‌ها عبور کرده است. تجربه کشورهای جنوب شرق آسیا که با اصلاح نظام مهارت‌آموزی، تربیت نیروی کار کارآمد و پیوند دادن آموزش با نیازهای واقعی صنعت، از کشورهایی کم‌درآمد به قدرت‌های اقتصادی و صنعتی تبدیل شدند یا کشورهای اروپایی که پس از جنگ جهانی دوم با اتکا بر ارتقای شایستگی نیروی انسانی، توانستند بر مدار رقابت‌پذیری جهانی قرار بگیرند همگی بیانگر یک مفهوم مشترک هستند که هیچ اقتصادی فراتر از توان و ظرفیت منابع انسانی خود رشد نمی‌کند. تصویر «اثرانگشت» روی جلد، بازتابی از همین حقیقت است، نشانی از اینکه هر تحول اقتصادی، پیش از آنکه محصول سرمایه یا تکنولوژی با منابع طبیعی باشد، نتیجه کیفیت انسان‌هایی است که مسیر توسعه را می‌سازند. در عصر هوش مصنوعی و دگرگونی‌های فناورانه، این «اثر» انسان است که چگونگی استفاده از تکنولوژی، جهت‌گیری صنایع و قابلیت رقابت‌پذیری کشور را تعیین می‌کند. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. تثبیت جایگاه کشور در زنجیره ارزش صنایع معدنی و فلزی و دستیابی به سهمی قابل دفاع در اقتصاد جهانی، تنها زمانی امکان‌پذیر خواهد بود که به ظرفیت‌های انسانی همچون زیرساختی راهبردی نگریسته شود؛ زیرساختی که توسعه آن‌ها آینده صنعت و اقتصاد را می‌سازد.

نساجی در کشور از قدمتی بسیار طولانی برخوردار است، به طوری که برخی از مورخان این هنر را به ایرانیان باستان نسبت داده‌اند. امروزه نساجی به یک صنعت مولد و سازنده در جهان مبدل شده و چرخ اقتصاد بسیاری از کشورهای صنعتی را به حرکت درآورده است. این بخش، با تولید ارزش افزوده فراوان و افزایش سطح درآمدهای ملی، بخش عمده‌ای از منابع مالی این کشورها را تامین کرده و در ارتقای سطح توسعه‌یافتگی این کشورها موثر بوده است. با توجه به قدمت صنعت نساجی در کشور، انتظار می‌رود که این بخش بتواند در تولید ثروت نقش‌آفرین باشد. با این حال، وجود  چالش‌های فراوان در این صنعت موجب مغفول ماندن بسیاری از ظرفیت‌های این صنعت در کشور شده است. با تمرکز بر برطرف کردن مشکلات نساجی و سرمایه‌گذاری در این صنعت، می‌توان به آینده آن و ارزآوری‌اش برای کشور امیدوار بود.

تاریخچه رشد اقتصادی کشور دانمارک به قرن ۱۷ میلادی باز می‌گردد. زمانی که کشاورزی و زراعت حرفه اصلی ساکنین این کشور بود اما اهمیت لجستیکی دانمارک برای سایر کشورهای اروپایی نظیر هلند، که به دنبال تجارت و راهیابی به حوزه اسکاندیناوی و دریای بالتیک بودند، زمینه رشد اقتصادی  این کشور را فراهم کرد. همچنین همسایگی با قدرت‌های بزرگ اروپا از جمله آلمان، انگلستان و هلند نیز به عنوان مزیدی بر علت توسعه اقتصادی این کشور تلقی می‌شود. همسویی با انقلاب صنعتی در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی برای دانمارک، با پیشرفت‌های شگرفی در تولید ناخالص داخلی همراه بود و سبب شد تا این کشور از یک کشور مبتنی بر اقتصاد زراعتی، به کشوری صنعتی تبدیل شود. در نیمه نخست قرن بیستم، به دنبال جنگ‌های جهانی اول و دوم، اقتصاد دانمارک متاثر از شرایط وخیم منطقه یورو دچار رکود شد. اما در دوران پساجنگ، اقدامات مهمی در جهت اطلاحات اقتصادی انجام شده که به تولید ثروت انجامیده است.

ایران از همان ابتدای مواجه شدن با سیل تحریم‌های اقتصادی، نظر به ظرفیت‌های بالفعل و بالقوه موجود و با بهره‌گیری از مفاهیم بین‌المللی‌ای نظیر تاب‌آوری اقتصادی، اقدام به تدوین و اجرای مجموعه‌ای از سیاست‌های لازم برای مقابله با تحریم‌ها و به حداقل رساندن تبعات منفی ناشی از آن‌ها بر پیکره اقتصادی کشور در قالب اقتصاد مقاومتی کرد. کاهش وابستگی اقتصاد و صادرات به نفت، افزایش جایگاه مالیات از درآمدهای مالیاتی، توسعه بازارهای صادراتی و فروش کالاهای ساخته‌شده و با ارزش افزوده بالا به جای خام‌فروشی و بهبود سیستم‌های تخصیص یارانه‌ها از جمله محورهای ایجاد یک ساختار اقتصادی قدرتمند و مقاوم در مقابل تحریم‌ها برشمرده می‌شوند که به نظر می‌رسد تحقق آن‌ها در سال‌های اخیر با چالش‌های مهمی دست به گریبان بوده است.

تقاضای انرژی پس از انقلاب صنعتی ابتدا در کشورهای توسعه‌یافته و سپس در کشورهای پرجمعیت دارای پتانسیل رشد صنعتی، به شدت افزایش یافت. با این حال کاهش شدید رشد جمعیت جهان در مقایسه با روند گذشته آن در دو قرن گذشته، شاخص‌های مصرف انرژی جهان را تحت تاثیر قرار داده است. به طور مثال، در برخی از اقتصادهای غربی در کنار ژاپن که در حال دست‌وپنجه نرم کردن با چالش‌ کندی رشد جمعیت هستند، سطوح مصرفی انرژی نیز در حال کاهش است. در مقابل، جایگاه کشورهایی مانند هندوستان که روند مثبت رشد جمعیت و توسعه آن‌ها در آینده نیز ادامه خواهد یافت در فهرست مصرف‌کنندگان عمده انرژی در حال تقویت شدن است.

در عصر حاضر، تعداد زیادی لوازم خانگی ــ اعم از الکتریکی و غیرالکتریکی ــ در منازل برای سهولت و تسریع در انجام کارها استفاده می‌شوند که بسیاری از این وسایل در آشپزخانه‌ها کاربرد دارند. لوازم خانگی غیرالکتریکی از جمله وسایلی هستند که غالبا در طول روز بارها و بارها در مجاورت حرارت و آب مورد استفاده قرار می‌گیرند. بنابراین لازم است که این وسایل از فلزاتی با مقاومت بالا در برابر خوردگی ساخته ‌شوند. بدیهی است که ساخت و تولید لوازم خانگی غیرالکتریکی موجب مصرف میزان قابل‌توجهی از فلزات می‌شود. در گزارش پیشِ‌رو، میزان تولید و توسعه ظرفیت این عرصه از منظر مصرف فلزاتی نظیر فولاد، آلومینیوم  و مس مورد بررسی قرار گرفته است.